Το Τροπάριο της Κασσιανής

Από τα απόστιχα ιδιόμελα του όρθρου της Μ. Τετάρτης: Κύριε, ἡ ἐν πολλαῖς ἁμαρτίαις περιπεσοῦσα γυνή, τὴν σὴν αἰσθομένη θεότητα, μυροφόρου ἀναλαβοῦσα τάξιν, ὀδυρομένη, μύρα σοι, πρὸ τοῦ ἐνταφιασμοῦ κομίζει. Οἴμοι! λέγουσα, ὅτι νύξ μοι ὑπάρχει, οἶστρος ἀκολασίας, ζοφώδης τε καὶ ἀσέληνος ἔρως τῆς ἁμαρτίας. Δέξαι μου τὰς πηγὰς τῶν δακρύων, ὁ νεφέλαις διεξάγων τῆς θαλάσσης τὸ ὕδωρ· κάμφθητί μοι πρὸς τοὺς στεναγμοὺς τῆς καρδίας, ὁ κλίνας τοὺς οὐρανοὺς τῇ ἀφάτῳ σου κενώσει. Καταφιλήσω τοὺς ἀχράντους σου πόδας, ἀποσμήξω τούτους δὲ πάλιν τοῖς τῆς κεφαλῆς μου βοστρύχοις· ὧν ἐν τῷ παραδείσῳ Εὔα τὸ δειλινόν, κρότον τοῖς ὠσὶν ἠχηθεῖσα, τῷ φόβῳ ἐκρύβη. Ἁμαρτιῶν μου τὰ πλήθη καὶ κριμάτων σου ἀβύσσους τίς ἐξιχνιάσει, ψυχοσῶστα Σωτήρ μου; Μή με τὴν σὴν δούλην παρίδῃς, ὁ ἀμέτρητον ἔχων τὸ ἔλεος.

Μεταγραφή του Φώτη Κόντογλου: Κύριε, η γυναίκα που έπεσε σε πολλές αμαρτίες, σαν ένοιωσε τη θεότητά σου, γίνηκε μυροφόρα και σε άλειψε με μυρουδικά πριν από τον ενταφιασμό σου κι έλεγε οδυρόμενη: Αλλοίμονο σε μένα, γιατί μέσα μου είναι νύχτα κατασκότεινη και δίχως φεγγάρι, η μανία της ασωτείας κι ο έρωτας της αμαρτίας. Δέξου από μένα τις πηγές των δακρύων, εσύ που μεταλλάζεις με τα σύννεφα το νερό της θάλασσας. Λύγισε στ' αναστενάγματα της καρδιάς μου, εσύ που έγειρες τον ουρανό και κατέβηκες στη γης. Θα καταφιλήσω τα άχραντα ποδάρια σου, και θα τα σφουγγίσω πάλι με τα πλοκάμια της κεφαλής μου· αυτά τα ποδάρια, που σαν η Εύα κατά το δειλινό, τ' άκουσε να περπατάνε, από το φόβο της κρύφτηκε. Των αμαρτιών μου τα πλήθη και των κριμάτων σου την άβυσσο, ποιος μπορεί να τα εξιχνιάση, ψυχοσώστη Σωτήρα μου; Μην καταφρονέσης τη δούλη σου, εσύ που έχεις τ' αμέτρητο έλεος

ΤΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟ ΤΗΣ ΚΑΣΣΙΑΝΗΣ  ΨΑΛΛΕΤΑΙ ΚΑΘΕ ΜΕΓΑΛΗ ΤΡΙΤΗ ΤΟ ΒΡΑΔΥ, ΤΟΤΡΟΠΑΡΙΟ ΤΟΥ ΝΥΜΦΙΟΥ,ΚΑΘΕ ΒΡΑΔΥ ΤΗΣ ΜΕΓ.ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΗ ΣΤΑΥΡΩΣΗ (ΜΕΓ.ΠΕΜΠΤΗ). ΟΙ ΥΜΝΟΙ ΤΗΣ ΜΕΓ.ΕΒΔΟΜΑΔΟΣ ΕΙΝΑΙ ΟΙ ΩΡΑΙΩΤΕΡΟΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣΤΙΚΗΣ ΥΜΝΩΔΙΑΣ ΜΑΣ, ΤΟΣΟ ΑΠΟ ΣΤΙΧΟΥΣ ΟΣΟ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΕΛΟΣ .ΕΥΧΟΜΑΙ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ,ΝΑ ΖΗΣΕΤΕ ΤΙΣ ΜΕΡΕΣ ΑΥΤΕΣ ΤΑ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΑ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ ΠΑΘΟΥΣ ΩΣΤΕ Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΝΑ ΣΑΣ ΑΠΟΚΑΛΥΨΕΙ ΟΛΗ ΤΗ ΜΕΓΑΛΟΠΡΕΠΕΙΑ ΤΟΥ ΘΕΑΝΘΡΩΠΟΥ.ΚΑΙ ΤΗΣ ΘΥΣΙΑΣ ΤΟΥ 

ΣΤΑΥΡΩΣΗ   Η  ΚΟΡΥΦΩΣΗ ΤΟΥ ΘΕΙΟΥ  ΔΡΑΜΑΤΟΣ.ΚΑΙ ΤΟ ΤΡΟΠΑΡΙΟ ΡΑΓΙΖΕΙ ΨΥΧΕΣ.

Η δασκάλα της Α' δημοτικού έχει πρόβλημα με τον Τοτό που όλο βρίζει και δε δίνει την παραμικρή σημασία στο μάθημα..

'Ποιο είναι το πρόβλημά σου?', τον ρωτάει εξαγριωμένη.

'Είμαι πολύ έξυπνος για να είμαι στην πρώτη τάξη'. Απαντά ο Τοτός με ύφος. 'Η αδερφή μου είναι στην τρίτη τάξη και είμαι πολύ εξυπνότερος από αυτήν. Πιστεύω πως πρέπει να πάω τουλάχιστον στην τρίτη κι εγώ'.

Η δασκάλα τον πάει στον διευθυντή, ο οποίος συμφωνεί να του κάνουν διάφορα tests γνώσεων κι εξυπνάδας κι αν απαντήσει σωστά, να τον βάλουν στη τρίτη τάξη.

'Πόσο κάνει 3x13?', ρωτά ο διευθυντής.

'Τριάντα εννέα'.

'Ποια είναι η πρωτεύουσα της Φιλανδίας?'

'Το Ελσίνκι'..

'Πότε γιορτάζουμε το έπος της Αλβανίας?'

'Την 28η Οκτωβρίου'.

Σε όλες τις ερωτήσεις του διευθυντή, ο Τοτός απαντά σωστά. Όμως, μετά αρχίζει να ρωτά η δασκάλα, η οποία τον έχει άχτι και θέλει να αποδείξει πόσο αθυρόστομος είναι.

'Τι είναι αυτά που η αγελάδα έχει 4 κι εγώ 2?', ρωτάει πονηρά η δασκάλα.

'Τα πόδια', απαντά ήρεμα ο Τοτός.

'Τι είναι αυτό που έχεις μέσα στο παντελόνι σου, ενώ εγώ δεν έχω?'

'Τσέπες'.

'Τι είναι μαλλιαρό, οβάλ, γλυκό και μέσα υγρό?'

'Η καρύδα'.

'Τι μπαίνει μέσα σκληρό και ροζ και βγαίνει μαλακό και βρεγμένο?'

Ο διευθυντής ανοίγει διάπλατα τα μάτια του, αλλά πριν προλάβει να μιλήσει ο Τοτός λέει με αυτοπεποίθηση:

'Η τσίχλα'.

'Τι κάνει ο άντρας όρθιος, η γυναίκα καθιστή και το σκυλί στα τρία πόδια του?', ρωτά ακόμη πιο έντονα η δασκάλα.

'Χειραψία'.

Η δασκάλα τα έχει πάρει στο κρανίο! Αποφασίζει λοιπόν να χτυπήσει πιο δυνατά:

'Χώνεις τα παλούκια μέσα μου. Με πιέζεις, με καρφώνεις κι εγώ ανεβαίνω. Δεν προλαβαίνεις να τελειώσεις κι εγώ βρέχομαι. Τι είμαι?'

Τα μάτια του διευθυντή ανοίγουν τρομαγμένα, αλλά πάλι πριν προλάβει να πει κάτι, ακούει τον Τοτό να απαντά:

'Η σκηνή!', απαντά με σιγουριά ο Τοτός.

'Βάζεις το δάχτυλο μέσα μου! Με παίζεις νευρικά! Ο σωστός άντρας αυτό κάνει πρώτα. Τι είμαι?'

Ο διευθυντής πλέον άναυδος κοιτάζει σα χαμένος!

'Η βέρα!', λέει θριαμβευτικά ο Τοτός.

'Είμαι σε διάφορα μεγάθη. Όταν δεν είμαι καλά, στάζω. Όταν με πιάνεις και με αναταράζεις, ανακουφίζομαι.... Τι είμαι?'

'Η μύτη'.

'Είμαι σα σκληρό δοκάρι με σουβλερή άκρη. καρφώνομαι με δύναμη τρέμοντας.. Τι είμαι?'

'Το βέλος!'.

'Αρχίζω από 'μ' και τελειώνω σε 'ι'. Όταν με δοκιμάσεις λιγώνεσαι. Τι είμαι?'

'Το μέλι φυσικά!'

Ο διευθυντής φωνάζει: 'Φτάνει πια! Ποια τρίτη τάξη? Στείλε το κωλόπαιδο κατευθείαν στο πανεπιστήμιο! Εγώ από μέσα μου απάντησα λάθος σε όλες τις ερωτήσεις...!!!'